Kül Savuranlar Var

Ölüm gelmez sanan birkaç bunamış

Meydanı boş bulup kül savuruyor

Asker polis kadın çocuk dememiş

Kurşun atanlara gül savuruyor

Görmezden geliyor bunca feryadı,

Ne muradı kalmış ne de bir tadı

Korkaklık üstüne kurulmuş adı,

Boş hayal peşinde yel savuruyor.

Bu devran hep böyle döner sananlar

Saltanata, mala, mülke kananlar

Zorda kaldığında Hakk’ı ananlar

Gün ay şöyle dursun yıl savuruyor

Aklını başına devşirmeyenler

Verdiği ahdini geri yiyenler

Bana kötü bir şey olmaz diyenler

Korkudan titreyip tel savuruyor.

Kendi düştüğü an hırsın bendine,

Aldanıp nefsine, uyar fendine,

Başkası değil de yalnız kendine,

Tabii olmayana zül savuruyor

Rüzgâr vurur kara bulut dağılır

Gün gelir yaralar bir bir sağılır

Sanılmasın Mahir kula eğilir

Besbelli bu hayat kul savuruyor

Mahir Başpınar / 05.09.2026