Hüzün Yuva Yaptı

Hüzün yuva yaptı gönül bahçeme,

Gül diye ektiğim dikene döndü.

Soldu umutlarım, yeşerir deme,

Geceler kanayıp yıldızlar söndü.

Kader usul usul ördü ağını,

Sevinçler sessizce elimden uçtu.

Tarumar eyledi gönül bağımı,

Umudum tükendi, hevesim kaçtı.

Ne gelen bir haber, ne gülen yüz var,

İçimde dinmeyen fırtına gezer.

Kurudu dallarım, gelmiyor bahar,

Akşam karanlığı içimi ezer.

Ne gonca, ne dal var göverecek,

Hazan vuran dala su yürür sanma.

Hiç ışık kalmadı ümit verecek,

Her yüze güleni dost olur sanma.

Yaprak yaprak oldu savruldu bağım,

Beni anlatıyor suskun heceler.

Ne kök kaldı, ne dal; Koptu tüm bağım.

Rüzgâr Mahir dedi, sustu geceler.

Mahir Başpınar / 16.08.2026