İmza Günü Diyaloğu

                                   İMZA GÜNÜ DİYALOĞU

 Kitap, kitap, insanlar, kitap, stantlar, kitap, yine kitap.

Güzel ve özenle hazırlanmış bir masa , üzerinde hayallerinin, fikirlerinin ve kurgunun cisimleşmiş hali durmakta. Uzun uzun ve teker teker hepsini inceliyorum. Yazılış gayesi, bu gayenin satır aralarına yerleştirilmesi…

 Saç rengini, yaşını, bakışını, duruşunu, düşünüşünü tasarladığın kahramanlar. Kukla ya da çizgi olmaktan çıkıp, dostlarım olan hayali portreler. Anlık, saatlik veya aylık değil, yılların birikimi. Her okunan kitap, bir hücre, her gözlem bir satır. Bir kitap eşittir kırk yıl. Kırk yıl eşittir onlarca eser.

 KafaCAN, Ebru CAN. Sübliminal mesaj. Masa üzerinde duran isimliği inceliyorum. İsimle birlikte onlarca anıya dalış yapıyorum.

 “ adınızı öğrenebilir miyim? “

 “ ben Ebru Can”

“ soyadınız nedir Ebrucan Hanım?”

“ Can işte. Adım Ebru, soyadım Can”

“ bu kadarcık mı? Baya kısaymış”

“ isim kısa ama içeriği oldukça uzun”

İsmim uzun olsa, on harfli falan! Yok yok istemem. Uzun uzun kendimi anlatmayı sevmezken; satırları kısa, muhabbeti kısa, ilişkileri pek kısa tutarken, uzun isim neyime?

 “ bakar mısın, benim oğlana kitap alacağım, hangisini alayım.( beni satış elemanı zannetti)

 “ sizin oğlanın ilgi alanı nedir?

“ bilmiyorum ki ( çocuğunu tanımayan ebeveyn gurubundan). Bunların fiyatları ne kadar? ( hala satıcı zannediliyorum)

“ fiyatlarını bilmiyorum, arkadaşlar yardımcı olacaktır.

Eline “ Geçmişe Dönüş” kitabını alıp soruyor.

 “ bu kitapta ne anlatılıyor?

“ tarihin, milletimiz için dönüm noktalarını macera katarak çocuklara anlatıyor.( tüm bilgileri anlatmıyorum, incelesin, karıştırsın diye)

Şöyle bir karıştırıyor.

“ ooo! Hımmm! İyiii, gayet iyi, güzeeel. Yazar baya ilgi çekici anlatmış. ( kitabın yazarı olduğum hala anlaşılamadı)

“ teşekkür ederim. Beğenmenize sevindim.

Uzun bir bakış, kafa hafif aşağıda , gözlerin bakışı kaş altından ( yükleniyoor)

“ bu kitabı siz mi yazdınız? ( nihayet, nihayet eveeet)

“ evet ben yazdım.

Bir kitaba bir bana bakıyor.

“ valla mı? ( inanmak istemiyorum)

“ hı ben yazdım.”

“ nasıl yazdın? ( galiba kitabı çok beğendi, bana yakıştıramıyor. Nasıl becermiş yahu sesini duyabiliyorum)

“ süreci merak ediyorsanız anlatabilirim. Ancak biraz teknik sizi sıkabilir.”

“ demek bunu sen yazdın. ( artık tatmin olmuş; yüzündeki gülümseme ve mimikleri kutlarım mesajını iletiyor.”

Kısa verimli bir sohbet başlıyor, bu sohbete birkaç okur daha katılıyor.

“ madem yazarı da burada bir imza alalım o zaman ( nihayet burada bulunma amacım anlaşıldı).

 Bu anı, parmaklarım çok küçükken, ilkokul sıralarında hayal etmiştim. Hayallerin surete dönüşmesi, onu soluklaman harika bir duygu.

 Nice imza günlerine…