Sırrın Aynası

Zamanın ötesinden sızan bir parıltı bu, 

Toprağın ağır uykusundan uyanan. 

Kendi sesine, kendi yankısına,

Kendi gölgesine hayran bir yolcu.

Bir yanın mülk âleminin tozlu yollarında, 

Bir yanın melekûtun kanat çırpışında.

Sana ‘küçük âlem’ dediler,

Oysa sen;

İçine koca bir kâinatın ilmek ilmek işlendiği,

O mühürlü zarfsın.

Kelâmın bittiği yerde başlayan hikâyeni,

Yazmaya ne harf yeter ne de kâğıt. 

Sadece bir ‘hiç’ olma vecdidir bu;

Varlığın kalabalığından sıyrılıp 

Kendi yalnızlığının görkemine bürünmek.

Arama artık ötelerde,

Göklerin uzağında ya da yerin dibinde.

Sen hem o kapısın, 

Hem de o kapıyı açacak tek anahtar.

Bakmayı bilirsen eğer 

Ayna da sensin, 

Aynadaki o sır da, o sırra giden ince yol da.

Dr. Osman Akçay (Seğmenoğlu)