Hayat Yolculuğu

Ağlayarak çıkmış hayat yoluna

Talihinde yoksa şansı gülmedi.

Hak ömür biçiyor bütün kuluna

Gelip geçti bilim çare bulmadı.

Ben baki kalırım sanma boşuna

Kadim kural gitmese de hoşuna

Sonsuzluğu mekan etme düşüne

Alem Sultan Süleyman'a kalmadı.

Mevsim geçer bağlı gibi seriye

Sonbahar da yeşil döner sarıya

Dönüp te bak kalan var mı geriye

Bu dünya da ebed kalan olmadı.

Beden çeker hayattaki sancını

Zaman denen almış gibi hıncını

Ayırt etmez ne yaşlı ne gencini

Kimse bunun sebebini bilmedi.

Bakmaz kerpiç eve sırça saraya

Başka kimse gelip girmez araya

Zengin fakir girmiş aynı sıraya

Yaradan da kul hakkını silmedi.

Kimi keder yaşar kimi şen şakrak

Hayat ağaç gibi dökerken yaprak

Kula son mekandır şu kara toprak

Ahirete göçen geri gelmedi.

A. Kadir YALDIZKAYA