Helva Sizin Evde Kavrulmadıkça

Ölüm, hepimizin bir gün kapısını çalacak muhakkak. Kaçış yok... 

Anneannem rahmetli:

"Gelinin girip çıkmadığı ev olur da ölümün olmaz' derdi. Mekânı cennet olsun. O kadar doğru ki... 

Bu hakikatin yürek dağladığı zamanda da  taziye için gelen herkes tııyneti gereğini sergiliyor

Kimi için "bir başın sağ olsun" deyip geçmek, kimi için zaruri bir ziyaret oluyor

Kimisinde de derin bir empati hali. Ama şu söz bence tam bir hakikat

"Helva senin evinde kavrulmadığı müddetçe o hep tatlı olarak kalacak "

işte o helvanın kavrulduğu yerde insan sözüne, davranışına, hatta susuşuna bile ayrıca dikkat etmeli 

Peki sizce cenaze evlerinde toplum olarak yaptığımız doğru ve yanlışlar nelerdir?

Taziye ziyaretlerinde yakınını kaybedenleri farkında olmadan yoran, üzen veya zor durumda bırakan davranışlar hangileri?

Ya da tam tersine, o zor günlerde insana gerçekten iyi gelen, acısını hafifleten davranışlar nelerdir?

Ve sizce cenaze evinin de kendine has bir adabı olmalı mı?

Gelin bu gerçekliği beraberce konuşalım dostlar...