Alev Gibi Bir Veda

“Gitme” dedim Coşari’ye

Döneceksen “Gitme” dedim

Üzülürsün.

Yere düşürdü gözlerini;

Yer ıslandı.

Aldı koynuna koydu

 Gözyaşlarını...

Akıl şaşkın, dil tutuktu;

Gözleriyle etti son vedasını.

Kaçarak uzaklaştı,

Açık kapı bırakmadan

Yalnızlığa yaklaştı.

Sessiz hıçkırığından

Uyuyan şehir uyandı,

Ateş gibi bir vedaydı!

Bastığı toprak yandı!

Bari gittiğinde ağlama dedim

Boğulursun, dağılırsın.

Hasret yangını başlar.

Döndü, bana seslendi;

“Nefesimi gözyaşına bandım ben;

Sönerim sandım, sönmedim,

Sönemedim.”

Özleyince dönersin dedi aklım

Ona da fısıldadı usulca

“Özledim, dönmedim,

Dönemedim.”

24.09.2026/Samsun

İbrahim COŞAR