Cemâl Bulutu

Bulut inmeyince rahmet uyanmaz

Gözden yaş akmazsa yürek boyanmaz

Münevver zamanlar gelip dayanmaz

Gölge kaybolunca güneş bilinir

Cefa çekip uslan ömür kartına 

Çile hırkasını geçir sırtına

Yoksa yüreğinde bitmez fırtına

Tefekkür edince pasın silinir

Bulut olmayınca göğsün açılmaz

Çile çekilmeden gevher saçılmaz

Beyaz incidendir ondan kaçılmaz

Dünyadan geçince vecde gelinir

Cemâl bulutudur ruhu bürüyen

İnsan-ı kâmildir Hakk’a yürüyen

Olma ibadette ayak sürüyen

Kulluğu yaparak Hakk’a erilir

Seğmenoğlu der ki Hakk’a eresin

Kahrın arkasında lütfu göresin

Gönül dergâhında hırka öresin

Cemâl bulutuyla nura girilir

Seğmenoğlu