Ölmeye Benzıyor Aşk

Hüzzam bir şarkı ile son perdenin ucundan, 

Kırılmış bir kemanla çalmaya benziyor aşk. 

Güfte ile makamın geçiyorum içinden, 

Kuş gibi yapa yalnız kalmaya benziyor aşk.

Yaşadığın müddetçe övünürsün inanda. 

İnsan gözünü kırpmaz, “Ölürüm!” der bir anda. 

Valla değil, terini, kanını akıtsan da, 

Tövbe edip günahkâr olmaya benziyor aşk.

Leyla, Aslı var dendi; biriyle tanışmadım, 

Çalıştım, çabaladım, hayatla barışmadım. 

Mutluluk el salladı, yanına yanaşmadım, 

Deli gibi kendine gülmeye benziyor aşk.

Herkes payını aldı, bana da kahır kaldı, 

Sevabından geçtim de günahı ağır kaldı. 

Menekşeye anlattım, manolya sağır kaldı, 

Kurumuş güller gibi solmaya benziyor aşk.

Hırpalandım, dövüldüm; ben kendime yettim de, 

Dualar ezberledim, hatim bile ettim de. 

Yeri geldi yoruldum, yeri geldi bittim de, 

Düşmanından intikam almaya benziyor aşk.

Harunî, yüreğini bıçaklar gibi düşün,

Anasını kaybetmiş çocuklar gibi düşün. 

Yav, bazen toprak seni, kucaklar gibi düşün,

Yaşarken diri diri ölmeye benziyor aşk.

Harun Yıldırım