Rütbesiz Paşa Çocuğu

Ne paşaydık nede paşa çocuğu,

Ne çavuşyuk nede onbaşı...

Rütbesiz geldik hayata,

Rütbesizce alıştık yaşamaya...

Yinede terfi bekledik,

Rütbesizler arasında heves ederek baş olmaya...

Terfi alamayınca anladık ki,

Bütün ömür boşa çalışmışız iki pırpır uğruna...

Sarıldıktan sonra gider iken aynı çarşafla,

Ha paşa ha paşa çocuğu  ha çavuş ha onbaşı.

Yazsalar da rütbeyi taşlara,

Hiç kıymeti olmuyor ki okuyan selâm durmadıktan sonra...

Bu sözlerim beni anlayana !

Rütbesi olsa da olmasa da,

Rütbesiz olup terfi alsa da alamasa da...

Hakan Okşaş