Buz Tutan Gölgelerin Sessizliği

BUZ TUTAN GÖLGELERİN SESSİZLİĞİ                                                                   ( DENEYSEL  DENEME ) 

1. Katman: Çürüyen Beden ve Zaman (Fiziksel Realite)

Tırnaklarının arasındaki donmuş toprak, az önce neyi kazımaya çalıştığını söylemiyor sana. Avucunda tuttuğun tek şey, kırılmış bir kemik kadar soğuk ve dilsiz bir sessizlik. Gökyüzü bir renk değil burada; üzerimize kapanmış devasa, kurşuni bir lahit kapağı. Ne bir kuş uçuyor ne de rüzgâr bir fısıltı taşıyor. Sadece karın eti kemikten ayıran o yavaş, acımasız tıkırtısı var. İnsanlar can verirken çığlık atacak sanırsın; oysa en büyük yok oluşlar, tam da böyle, fırtınanın bile soluğunu kestiği bir ıssızlıkta gerçekleşir. Sıcaklık, zayıfların icat ettiği bir ilüzyondu. Ve sen, buz tutmuş gölgenin bile seni terk ettiği o eşikte duruyorsun.

2. Katman: Silinen Zihin ve Yüzleşme (Psikolojik Yıkım)

Bir insanın yüzünü hatırlamak, dondurucu bir tipide kar tanesini elle tutmaya benzer; tuttuğun an erir ve yok olur. Artık bir adın var mı, bilmiyorsun. Etraftaki bu sonsuz, terkedilmiş gri düzlükte hiçbir yapı, hiçbir iz, hiçbir insan kırıntısı yok. Sanki dünya hiç kurulmamış da, sen yanlışlıkla bu devasa hiçliğin ortasına düşmüşsün gibi. Göğüs kafesine dolan her nefes, boğazından aşağı dökülen kırık cam parçaları gibi yakıyor içini. Ama asıl korkunç olan acı değil; bu dondurucu karanlığın sana hissettirdiği o tekinsiz huzur. Çünkü insan, ait olduğu yere varınca korkmayı bırakır.

3. Katman: Yıkıntının Mimarisi (Kapanış ve Hakikat)

Terk edilmiş bir kentin ortasındasın ama ortada ne bir bina var ne de sokak. Sadece geçmişin kar altında kalmış taşlaşmış gölgeleri. Bütün o kalabalık şehirler, ışıklı caddeler, kahkahalar... Hepsi devasa bir tiyatro sahnesinin dekorundan ibaretti ve o dekor az önce çöktü. Şimdi geriye kalan tek şey, siyahın ve grinin birbirini boğduğu bu dondurucu ova. Güneş bir gün önce batmadı; güneş hiç var olmamıştı. Işık, sadece insanoğlunun karanlıktan delirmemek için uydurduğu geçici bir teselliydi. Ve fırtına nihayet durduğunda, üstü karla kaplanan ilk şey senin zihnin olacak.