Bu Zamanın İnsanları Yerine Yalnızlığı Sevdim

Artık adı geriye dönülmez kayıp yıllar olsa da 

Anlamların anlamsız olduğu

Ömür vefa edip 

Yeni yüzyıla gelsede

Ben o eski güzel yıllarda kaldım 

Sorarsam halen yaşıyorum 

Alıp verdiğim nefesin süresi olduğu için 

Dıştan canlı içten yavaş yavaş tüketerek 

Düşen anlar düşenin hâlinde misali 

Sözüm vefayı bilene bilmeyene değil 

Dünya geniş herkesin sığacak kadar büyük 

Etrafımda olup bitene baktığımda 

Lakin bana dar gelir gibi 

Üstüme üstüme geliyor 

İnsanların olmadığı yerlere gidesim var 

Seni bilmem ben bu kötü zamanın insanlarını değil 

Şikayet ettiğim ettiğimiz 

Oysa hiç şikayet etmeden 

Tadı tuzu kaçık ben gibilerin dinleyen

Sessiz görünmez yalnızlığı sevdim