Gönül Çeşmesi

Sazının teline dokundun yine,

İçimden geçip de giden bir tren.

Dökülür mısralar dertli sineye,

Bizi bizden alıp uzaklara seren.

​"Hadi gel" desen de yol bulamazsın,

Kaderin ağları örülmüş bir kere.

Sen ki bu sevdada yalnız kalamazsın,

Notalar dökülür yağmurla yere.

​Batan güneşle kalır bir hatıra,

Sesin çınlar gecenin tam ortasında.

Çaresiz bir aşık bakar yollara,

Ömrün o en demli, acı tasında.

​Bir efsanedir içimizdeki sancı,

Ne zaman söylesen bir "Bana da Söyle".

Dünya dediğin bir garip hancı,

Dertleri sırtladık biz de böyle.