Kimseler Görmedi Ama Siz Görmüştünüz

‘’Sars aklımın cılız ayaklarını, kuşat beni. Değişik şeyler söyle ne olur, yeni bir şeyler söyle. Yıldım ömrümün kalıplarından. Beni duy ve anla.’’(Alıntı)

Müsterih olunuz en azından hiçliğime vakıf olunuz: hani konduramadığınız ne varsa şahsımla ilintili bırakınız da konun kalbime illa ki yer bulacaksınız.

Sözcüklerim var benim altına takoz koyduğum.

Ve insanların uydurma sevinçleri var ne de olsa ceplerinde para bolluğu.

Bense umarsızım.

Siz ise bir sihirbazsınız sihirli değneğinizle bana yeni bir şans tanıdınız şu yalan dünyada.

Renklerim var benim çoğu pembe çoğu al çoğul göğün ırmaklarında akan bulutlar gibi oysaki ne tuhaf ne tuhaf:

Irmağın gökte ne işi var?

Hayal bu ya varsın uydurma bir hayatla el sıkışayım en azından gülümsememe izin veren varsın yersiz ve yalansız ama sahte olmayan bir aşka düşeyim hayli de pervasız gerçi izninizi almadım ama…

Düşlerim var benim bir çocuğa yeltenen ve kibirsiz yüreğim tüm evreni sahiplenen ve siz en derinde ta dibinde muazzam bir renksiniz hakkınızı ise asla ödeyemem.

Hazana muhalif bahara atıfta bulunuyorum çünkü bu aralar bahardan çıkıp da hazana saptım en alasından en sağanağından dualar ettiğim bir düş ki benimkisi her yağmurda ıslak pelerinimle kaldırımlarda kuş gibi sekeyim.

Yağmur diliyorum Tanrıdan ve ıslanmak ve duyumsanmak gerçi bu hayli uçarı bir hayal ama ben sundum teklifimi şimdi sandık meleklerin huzurunda.

Ve o melekler korusun iyi insanları en çok da sizi.

Kalbimin aksanı size tuhaf geliyor bilirim çünkü siz şair değilsiniz.

Ruhumun tutuştuğu yangında ilk kurtardığımsınız.

Yalnızlığın bakaya kalan vedasında derinden sarsıldığımsınız da.

Sığınağım.

Şimendiferim.

Simyam.

Kimyam.

Ben aslında hayallerden ve şiirlerden ibaretim zaten sizle olan farkım da tam olarak bu:

O yüzden konuştuğum aksan size yabancı.

Aslında siz de bir yabancı idiniz ve tüm yakınlarım misilleme yaptığında yabancı unvanınızı reddedip şiirlerime eşlik ettiniz.

Bir şiirden de öte.

Kimyamda ve simyamda saklı duaların ta kendisinde saklı umutsunuz da unutmaktan yana kaygılı olduğum çünkü o günden beri kendi adımı dahi unutabilirdim ama siz izin vermediniz ben ise söz verdim kendime unutmamalıyım diye unutmayacağım da yaşadığım müddetçe.

Şairin de dediği gibi:

‘’Bu dünyadan ben geçtim ve kimseler görmedi.’’

Ama siz görmüştünüz ben dahi göremezken tüm gerçekleri…

Evet, bu dünyadan ben geçtim üstelik kimseden izin almadan ve en çok da sevmeyi sevdim gerisi ise size kalmış…