Ben Kim Miyim

❝Kayboluşumun beşiğini sallıyorum bu akşam

Büyüyor yavaş yavaş

Sırtında parmak izleriyle zamanın’’ (Alıntı)

... 

Düş tekrarlarım var benim ve de düşlerimin olmazsa olmaz repliği.

Bulutlarım var benim çiy dolu rahmet dolu

Sadece bana yağan ağıtların tecellisi

İçre yolculuğumda ben bir sandalım ama kâğıttan

Hem su alırım hem de yüreğim en beyazından

O yüzden de sık sık batar çıkarım

Ama kendime

Ama kendimce

Kimseye d/okunmadan, bulaşmadan

İncinsem ne ki?

İcraata gelince incitmediğim insan nesli

İrdeleyeceğim somut örnekler var unutmak istediğim

Rüyalarımda saklı bir asker gibi

İlla ki nöbetteyim

Ben rüzgârım.

Ben bir çiy tanesi.

Ben figanım.

Yangının ta kendisi.

Ben millerce uzunlukta yolların ilk adımıyım

Atamadığım şiirler külliyesi

Hem şiirim hem romanım

İçimde saklı yüreğin büyülü özgün alfabesi

Unutabilirim ansızın.

Unutulmaya alışkın öylesine bir sızıyım.

Öykündüğüm sadece melekler

Esen rüzgâr

Yağan kar

Açılmayan kapıyım üstüne kilitli.

Yüreğim de öyle.

Artık sevmemeye yemin ettiğim

Gel gör ki yeminimi bozduğum

Varlığın konçertosu

Aşkın o devasa bilançosu

Dibe çöken tortuyum

Ve de su kadar berrak ve doluyum

Sular seller gibi sevebildiğimden de öte

En çok da kendine dost kendine düşman

Bir sus alfabesinde ansızın da b/ölünen zaman

Yaşı olmayan yasına muktedir bir şarkıyım

Çocuk kalbinde iklimler biçen bir bahçıvan

Aşka nispet eden her kim ise riya ve yalan

Ve işte alabildiğine uzak onlardan

Çiçek olduğum kadar da kayan yıldızım

Ne de olsa insandır ismi ile yaşayan…