Öfkemi Dindiren Durmayan Yağmur

Öfkemi dindiren durmayan yağmur,

Hicaplı başlara konuyor çamur.

Topraktın, hâlen bak, cıvık bir hamur;

Tatlı mı bu dünya, zulada puşt var?

Konuşan diller hep hakkı söyler,

Çıkarlar konuşur, ihlası böler.

Nasırlı ayağa basarsan söver,

Riyadan düzenin içinde kış var.

Baharda çiçeğin sevgiden rengi,

Bal yapan arının aşktır ahengi.

Perdenin ardında duran üzengi,

Kırılan dalından, çiçeğe zor var.

Ey insan, gizliyi durma sen farş et,

Karınca adımın gizliyi arş et.

Maskeli yüz uzak, gözde feraset

Kötünün mızrağı; karşı dur, Hak var.

Maskeler düşer de hakikat kalır,

Zulmeden sonunda kendine alır.

Vicdanı susturan, sınıfta kalır

Gün gelir, yanarsın içinde nü var.