İlhamın Sancısı

Şiire başlarken bir küçük ilham

Aynada beliren karartı; çıdam

Sürükler kalemim ardını her an

İnşası bitmeyen bir cami, zaman.

Cem olsa yekpare hislerim çağlar

Limanda rıhtımım karalar bağlar

Sancısı içimde, ilhamım ağlar

Duvarda taş izi, örülmek ister.

Yağmayan yağmurun kurak izleri

Yeşertmez ovayı gezgin dizleri

Bir ömür tüketir yolda izleri

Ele verir sözde pişkin yüzleri.

Mübarek gecenin kandili tekler

Doğumun sancısı yorgunluk ekler

Adresi tarifsiz, afaka gider

Mırıldar, söylenir; şiirim biter.

Kalemin ucunda bir damla niyaz

Mürekkep içinde saklanır avaz

Gönülden süzülen hakikat ve naz

Her biten şiire ilkbahar sen yaz.

Kalbimin içinde köz olur kelâm,

Her hecede saklı bin yıllık selâm,

Bir damla boyayla, boyanır o lam

Şiir biter sanma, sonsuz vesselâm.