Şu Gülün Derdine Bak

Yağmura özlemdendir, yaralı budakları ,
Düşerken dallarına, titriyor dudakları !...

Özlem dediğin en çok, delirir dalucunda ;
Nasıl sevinir insan bulunca avucunda !...

Yağmurlar söndürürler yakarış yangınını ;
Son vedada nasıl ki, çıkar sevdanın canı !

Bir bir dökülür harfler, sevdanın sözlüğünden;
Kimse haber vermiyor bir aşkın öldüğünden !

Hangi lisandan söyler anlamam senin dilin ;
Nereden bileceksin, kaç rengi var yeşilin ?

Bir hazan vakti gelip, içe bükülecekler;
Acemi aşklar gibi ansız dökülecekler...

Kaç sevdayı okudum, asılı yapraklarda ;
Özlem nedir anladım, çatlayan topraklarda !

Halbu ki sevinmiştim, müjdeli bir an gibi ;
Kayboldum gidiyorum, kayıtsız zaman gibi...

Aklım ermedi gitti, sular nasıl yol bulur ?
Benim çıktığım yollar son menzilde kaybolur !

Bütün dallar pusarak, yağmuru dinleyecek;
Yüreğim son vedada, derinden inleyecek !...

Bir cana kıyar gibi, kapadım gözlerimi ;
Acımadan biçerler ince filizlerimi !...

Desem de aldırma sen, yiğidin merdine bak ;
Birbaşına salınan, şu gülün derdine bak !