İki Tarih Arası

Doğumla başlar hayat, ölümle biter rüya,

Vefa, nadan elinde; sevgi ateş pahası, 

Sorsan bir garibana, desen nedir ki dünya?

Der ki; nefes ve hava, hepsi Hakk'tan cabası. 

Mülk sahibi sanırsın şu fani bedenini,

Bir gün iflas edersin sararlar kefenini,

Acımasızdır devran bekletmez gidenini, 

Bir baktın ki yakılmış sonsuzluğun çırası.

Ne saraylar kalıcı, ne taht kalır ne de tac,

Gün vardır ki zengin de bir yudum suya muhtaç,

Amelinden gayrısı o gün olmaz em, ilaç,

Bir acı feryat kalır, bir de gönül yarası.

Kalemin muradını sözden anlayan bilir,

Tamlananın yerini ilkin tamlayan bilir, 

Ünlemin kıymetini, bil ki ünleyen bilir, 

Hikmetli yaşamanın aşktır en zor safhası.

Beşikten, dar mezara bir ömür gelip geçer, 

Ateşin olmadığı yerden duman mı tüter?

Nefis istemese de her can ölümü tadar,

Akıbeti belirler iki tarih arası.

Gel sen de ey Hasib'i gök kubbede iz bırak,

Yalanlar dolanlar hep olsun sana çok ırak, 

Kendine has vakarla fani dünyaya bir bak,

Tevbeye sarılmanın tam da şimdi sırası.

İlhan Özmen/13.10.2026