Güz Tecellisi Yedi İklimin Edası

Mektum adımların sitem habercisi 

‎Peyrev hislerin salınacağında sevda aşikâr...

‎

‎Dolunay yağmurunda çiselerken hasret 

‎Sırılsıklamım kökümden yaprağıma sana

‎Gam vardiyasında peydahlanırken sıla

Cemrelendi gurbet güz baharında  

‎Sevgilim; rezonans taliminde ıslah olur iken aklım

Sürüldü rengarenk göğsün cümbüşüne göğsüm…

Nabzın rıhtımın hayaller üryan

Sükût saçlarımda kar tanesi 

Vuslat menzilinde d’evrilirken zaman yek bakışına

Oya oya nakşoldu firkat

Desen desen dürüldü şafak 

Meftunluğundan dökerken ağaçlar yaprak 

Yokluğun kerametidir ecel ve kabristanlar…

Gamzelerin efsununda ıslah edildi nefret

Sükutun güz ayazı 

Kederden örülürken saçlarım  

Hicranımda yuva kurar kuşlar, böcekler 

Ah sevgili; 

Gün yüzü görmedi göğsümden göğsüne uçurduğum kelebekler 

Yokluğun işledi mahşeri ciğerlerime

Yokluğun hangi sırrın tecellisi

Hangi bedduanın karşılığıdır bir bilsem

Bir bilsen ismini her andığımda kalbimde depreşen zelzeleleri 

Simamda açan papatya ve nergisleri

Ürkütmüyor sevgilim, ürkütmüyor ölüm beni

Sensiz göğsümde binlerce kabristan 

Bakışlarımda milyarlarca ceset…

‎

‎Yedi kat göğün sayfalarında sır vuslat

‎Gönlüm yedi iklim kuşağında hasretin edalı

‎Mühürlüdür gönlümün yedi kapısı sensiz 

‎Seni sardığım yedi kat yerin kollarıdır

‎Kayboldukça yedi nota kahrında sesim  

‎Açtı bahçemde rayihanla yediveren gülleri

‎Sevgilim; yedi gün yedi renk açtı sana göğsüm kuşağı

‎Kapatıldı tebessümünle yedi kapılı cehennem kapıları 

‎İlişince avuçlarına parmak uçlarım Bölündüm ayrıldım yedi ayrı kıtaya

‎Dudakların sevgilim; tavaf ettikçe kahrımı

‎Yıkıldı yedikule zindanları 

‎Azad edildi kirpiklerinden kanatlarım...

20261016

22:44