Gitme Kal Yüreğimde



Dem tutar yalnızlığım

Uykuların terk ettiği gecelerde

Evlerin ışıkları bir bir sönerken

Ayak sesleri kesilir

Bıçak sırtında izlerini sürerken

Kaldırım taşları sessizliğe bürünür .

Hasretin çivisi çıkar yerinden

Çekiç darbeleri duyulmaz olur

Aklın karışır yüreğinle yer değişir

Adını anmak istemez dilin

Üstün başın perişan meczup bir halde

Attığın her adımda uzaklaşırsın .

Sessiz kelimeler düşer suskun yüreğine

Umutlar tükenir sen gittiğinde

Senden bir tek hayalin kalır geride

Her yağmur yağdığında umutlar yeşersin diye .

Seni ne çok sevdiğimi bilmez gibisin

Kelimelerin bittiği yerde başlar suskunluğum

Mavi gökyüzünde son bulur o'nsuzluğum

Yaşanmasın bir daha hüsranla biten sevdalar

Vürgülden önce konulmasın son noktalar .

Seni ne zaman ansam içim üşüyor

Kanadı kırık bir kuş gibi titriyorum

Arayışlarım vuslat yollarına çıkıyor

Bir ses ver uzaklarda da olsan

Çığlıklarımı duy kalma duyarsız .

Sonbahar mevsimi hazanı çağrıştırır

Ayrılıkların adıdır eylül

Sararan yapraklar rüzgarın peşine takılır

Affedilmeyecek günah varmış gibi

Savruluyorum yaprak misali

Günahlarımı giderken yanımda götürüyorum .

Gözyaşlarımı yükleniyor yağmur bulutları

Bana diyor sanki unut yaşananları

Ben sensiz yaşarken akşamları

Bir yanıma yıldızları

Diğer yanıma ay'ı alıyorum .

Gözlerime çarpıyor kıyısız dalgalar

Bir sevda türküsü söylüyor dudaklarım

Denizden yüreğime esiyor meltem esintisi

Ay denize düşüyor yakomozlar eşliğinde

Yüzünde tatlı bir tebessüm beliriyor

Gözlerin anlatıyor ünlemsiz herşeyi ...

keskin2011

20/10/2026

Edirne