Seyyah

Kötüyü arkama attım

İyiyi önüme kattım

Gitmek en iyisiydi seyyah gibi

Zamanın yükünü bıraktım

Gezgindim zaten doğdum doğalı

Vakit varken aramalı

.

Yunustan ilham aldım

Evliya çelebi takip ettim

Kristof kolomb a rastladım

Galilenin ruhuyla tanıştım 

Gide gide yol yolu aştı

Saymadım kaç güneş battı

.

İllüzyondan uyanandı ruhum

Mülkiyetten kimlikten sıyrıldım

Yanılsamalarından azat oldum

Münhasır a ulaştım

.

Adımı varlığımı unuttum

Mekansız bir boyut gibiydi gördüğüm

Varlık dedikleri bir sis perdesiymiş

Ne ben varmışım orada, ne de benden gayrısı

.

Gözlerimi kapattım

Kendi yokluğumda buldum varlığımı

Ne var olan bir başlangıç 

Ne de ulaşılacak bir son

​Canlandı gözümde mülki alem

Sayısız dünyalar, bilinmez hayatlar geçti önümden

Meğer gittiğim her yer, durduğum yermiş

İçinde huzur yoksa, mekan fark etmezmiş

.

Mustafa yaman

06 ekim 2026