Akşamüstü Aşkım

      Günün en sevdiğim vakti akşamüstleridir. Günbatımı saatleri... Demli bir çay eşliğinde balkonumda keyif yaptığım anların tadına doyum olmaz. Hele de ılıman bir hava varsa... Hafiften güneş inmeye başlar, ruha bir dinginlik gelir. İçsel bir sohbet anı gibidir o vakitler.

      Sabahın mahmurluğu ve günün hengamesinden uzak, çalışana mesai sonu, evde olana kendine vakit ayırıp hayatı biraz daha demleme vakti gibidir. Bir muhasebe anıdır, zihin boşaltma vakitleridir akşamüstleri benim için aynı zamanda.

     Günün her saati ayrı güzel tabi sağlıklı huzurlu olduktan sonra, herkesin de tercihi farklı olabilir bu konuda. Fakat akşamüstleri gün bile dinlenmeye çekilir sanki benim gözümde, hele mevsim baharsa mesela. Aslında dört mevsimin ayrı ruhu var sıcacık hissettiren akşamüstlerinde.

     Artık zaman geceye bağlanır, eve varış saatidir mesela ya da yemek hazırlığı saati kimine göre. Aile toplanmaya başlar, iş dönüşü, çocukların okul dönüşü, hareketlenme başlar yuvalarda.

    Bir de kimsesizler gidecek yeri olmayanlar vardır onlara günün her saati zordur işte. O yüzden günün her anının sahip olduklarımızın kıymetini bilelim her daim.

    Akşamüstleri bir sahilde ya da doğada bir kahve sohbetiyle daha da taçlanır, şenlenir. Yalnızken de ayrı keyiflidir sessizliği dinlemek, daha üretken olur zihnimiz yalnız ve dinginken.

    Daha işlevsel, üretken, dingin, dinamik bir zamam dilimidir akşamüstleri benim için. Bütün sakinliğiyle bir düşünmeye sevk eder insanı. Ruh dinlenir. Zihin demlenir. Anılar canlanır, anlar şenlenir gözümde.

    Günün enerjisinin ve adaptesinin zirve yaptığı anlardır benim için.

   Allah günün her dakikasında ağız tadı, huzur, keyif versin. Önemli olan saglıkla güzel bir gün geçirebilmek.