İyi Bak Kendine

Yokluğun

Bakımsız bahçeden,

dağınık çekmeceden

belliydi.

Çiçeğe su verirdin ve

şehir filizlenirdi…

Sokak lambası aniden

ihtiyarladı…

Ağaçlarımız

kitapların yaralarını dikerdi.

Gülümserdik,

akrabalık bağları derdik…

Sırtımı dünyaya dönerek

uyuyorum.

Sol yanım acı, sağ yüzüm

ellerine ait…

sen kendine iyi bak

beni düşünme...

Bana kalp bırakmıştın,

ona uyan kimse olmadı.

Berlin 2026

Denk düşünce okuyan herkese teşekkür ederim.