Aşkın Sınavı

Bir Donkişot, Salvador, topluma aydın belki,

Dönen yel değirmeni, güçsüze sus, bedel ki

Ezen ya da ezdiren, manasız irfan şimdi,

Toplandı ezilenler, feryat figan; imdi.

Uyanan Fransıza yeni bir anlak oldu,

Öfkeye tutunan yangın oldu, yol oldu.

Bir Donkişot, Salvador! Sarı Yelekli doldu.

Yıkıma azmeden yel değirmeni soldu

Gücü güç olanların sesi yel değirmeni,

Rüzgârın susmuş şimdi, iplik üretmeyen kirmeni.

Özgüvenini yitirdin, buğdaysız, unsuz kaldın,

Hani sen bir dev idin, koca adını saldın.

Kahrolsun sömürenler, bitsin zulmün dünyası!

Sömürünün kendisi, sınıf doğuran renginde,

Zengin fötr şapkalı, ezilen gölgesinde.

Geçen zamana inat, düştü uçak kanadı,

Hangi güç örtebilir hakikat ve sanatı?

Parolan sevgi olsa, barış yeşerir her yanda,

Sevgisiz, aşksız düzen son buluyor bir anda.

Sorma dostum, sorma bana,

Bölüşmeyen bir dünya!

Zulüm ile abat olan saltanatın yıkılsın!

Sömürenler yenilsin, eski düzen çakılsın.

Zemherinin çulsuzları gayri biraz ısınsın,

Tuz yiyenler su içsin, güneş yüzünü görsün.

Yaradan mülk vermiş, elbet verir, elbet ama,

Her fırsatta, her şartta pabuç attın sen dama!

Bak, gariban el açmış, doyur onu sen artık,

Mazluma sırt dönenin vicdanının dili yırtık.

Yaşadığımız bu dünya, bilirim, cennet değil,

Haksızlık şiarınsa, sen de birazcık eğil.

Cennetin güzelliği, her kula olur eşit

Hayatı yaşayan kimlik: olgunluğa reşit.