Öncem Yok Yarınlarım İse Sen

Işıyan düşlerimden sızansın en çoğun ve en azın karmaşasında saklı bir hazan rüzgârı: misal öykündüğüm çiçeklerin kırılgan dalları maviyle örtüşen yalnızlığın sırça köşkü ve ruhu giydiren hüznün arka cephesinde konaklayan düşlerimden hallice…

Muktedir olan sevda masalları ikramı iki yabancı

Miski amber kokan yüreğin şatafatlı doğası

Ölümden gayrısı yalan

Gözlerimden usul usul damlayan

Şaşalı bir masal yüreğin iç burkan sessizliğinde

Hüküm süren

Endamlı bir yolcu gibi ta içime giren ve saklandığın

Bensiz esen rüzgârdan geride kalan

Sadece sen ve sessizlik

Sesinle doğan gün

Varlığınla eşleşen bir düğün

Gönle serpilmiş nice çiy damlası

Kala kala senden özlemin yankısı

Bazen sitem

Bazen çalan siren

Yerleşkesi ümidin bir zarfa koyup da kendime gönderdiğim

Mevsim alımlı adeta bu sevda gibi

Bazen yüreğin salınımı

Yollara düşen sevda gibi

Bazen hasretin uzamı

Kök hücremden ötesi ölümün arka bahçesi

Sensizlik yangın

Sensizlik hüsran

Sen olmanın güncesi

Belki de geceden kalanın nüktesi

Hüzün mihrabın bekçisi

Mevsim ise yoldaş

Aşk kayıpların lehçesi

Kolaysa gel de gönülle uzlaş

Bir renkten de öte

Çivit mavisi gözlerinde yanan meşale

Öncesi anlamsız

Sonrası belirsiz

Aşkı katık eden nefessiz

Kalmanın dahi ötesi

Öncem yok yarınlarım sen