Üzülürüm Af

Artık aşkın, kurumuş bir ağaç gibi;

Ama ben hâlâ yaslanıyorum ona.

Ama artık çiçeklerine gelen bal arıları yok,

Kelebekler dolaşmıyor etrafında;

Kuşlar sadece karanlıkta tünüyor dallarına...

O kucağına yatıp seslerini dinlediğim,

Yapraklarının hışırtıları yok kulaklarımda.

Yaşayamıyorum gölgelerinin serinliğini,

Yazamıyorum gövdene

Seni sevdiğimi...

Bir daha sonbaharların da olmayacak,

Dolaşmayacak hüzünlerin damarlarında;

Ama ben yine de yaslanıyorum sana.

Kalkıp gitsem;

Üzülürüm 

Sana uzaklardan bakmalara...