Benim Yapraklarım Var Ve Bir Gövdem

‘’Kendimi bir sonbahar ağacı gibi hissediyorum. Mutlu bir sonbahar ağacıyım ben. Yere düşen yapraklarımı eğilip topluyorum. Saçıma tutuyorum. Bakın yakışmış mı diye soruyorum. Sonra yaprakları havaya savuruyorum. ‘’ (Alıntı)

Çekincelerimi uyuttum da geldim başucuna ve sen beni kovabilirsin yüreğinden asla da gocunmam çünkü sevginin bağımlısı bir köleyim ben.

Çalakalem yaşıyorum yazıyorum da

Keşke tek farkımız bu olsa:

Hem ben rengârengim ve de coşkulu

Gıpta ederken sakinliğine vurgun yediğim kadar da

Tok gözlüyüm

İki kişinin de yerine sevebilirim madem…

Matemle örtüşen yüzünden düşen canları

Camdan bir kaba koyup saklaya da bilirim

Ama iznin olmadan

Zaten iznin olsaydı çoktan kovmuştun beni yanı başından.

Benim yapraklarım var ve bir gövdem…

Bir de köküm

Ata yadigârı dinletilerim var ve anılarım

Rengimle mutlu bahtiyar bir kutup yıldızıyım da aynı zamanda

Yıldız yıldız çakar gözlerim

Sevdiğimde ışıldarım daha da çok

Bir de kızdığımda

Sen iyisi mi kızgın yüzümü görme ve tanıma.

Muktedir olana sevdalıyım:

Hem de nasıl 

Ve de en muteber olana

Yalanım yok bir de sana

Ama sen bilme yine de

Kovulmak istemem kapından

Konuşlu olduğum en güvenir liman

Sevmeyi iyi bilirim bir de hayal kurmayı

Hepsi benim hepsi masum

Hem sevgi dediğin masum ve yalın olmalı

Gerçi ben hayli karışığım ama

Sen iyisi m bu aşka çomak sokma

Ben uzaktan usulca severken

İki cihanda da aziz ol ve çok yaşa…