Uzun Bir Kışa Merhaba

Çok geç kaldım sana uzun bir yaz mevsiminin ardından.

Yana yakıla yaşadığım bir dönemdi sana rast geldiğim

Ama çiçekler yoktu ellerimde

Ellerim diyorum ellerim kana bulanmış

Ruhumun hörgücünü teslim ettim sana bir de yüreğimi

Veda etmem gereken bir hayat varmışçasına

Ve ardından annemin dahi beni bırakıp gittiği

Kışa merhaba sana da:

Dik yokuşlarımı düze çıkaran sayende yalnızlığımın boyutsuzluğu ise

aşikar.

Demlenmiş bir ömrü hem ifa hem heba ettiğim

Derli toplu olmayan yüreğimi tarumar ettiğim

Ve arda kalan geride o küçük kız çocuğu

Bin yaşında olsam bile

Hala gaipten gelen bir bilmece

Nazarında içimden sökün eden

Ve tümden gelen

Ne varsa ellerine serdiğim

Hem gizim

Hem gizem

Hem de tüm varlığımı yeri geldi mi

Ters yüz ettiğim

Sefasını süreceğim elbette yeni hayatımın

Uzun bir kışa merhaba…

Aşkın yeknesak bir duygu olmadığı asla da

Mübalağa etmeden sevip saymaya

Devam ettiğim arzı endamında aşkın

Bazense bileşik ve şaşkın

Kelamımın ertesi

Alışageldik olmadığım kadar yüreğimin telvesi

Ve işte avuçlarında

Ve işte eriştiğim göğün mertebesi

Sevabı günahı boynuma aşkın

Alışılmamış gidişatın

Alfabesi

Oysaki

Yirmi dokuz harf dahi yetmez bana beni anlatmaya

Otuzuncu içimde saklı

Senin dahi çözmeye yeltendiğinde

Ve işte yine

Yüzüme gözüme bulaştırdığım

Aşkın her zerresi