Hüzünleri Ya'kasım Gelir

Sonbahar düşerken

takvimlerden yavaş yavaş

     Eylül'ün ardından Ekim de gider

   Göz kırparak gelirken Kasım

usul usul 

Göğün yakasına ilişmiş

bir hüzün iğnesi  

ince ince ruhumu diker

Bir terennümdür dudaklarda

'Yine aylardan Kasım'

Benimse

tüm hüzünleri

birer birer ya'kasım var. 

Islanmak için iliklerime kadar,

yağmurlara çı'kasım

Yarışıp rahmetle, 

g'özyaşlarımı

çisil çisil bıra'kasım var...

Yine aylardan Kasım