Arayana

Keder dolu ruhum duymaz mısınız..

Kaybolmaktayım hiçliğe karışmakta hiç dönüp bakmaz mısınız

Sessizce tükenmekteyim artık yüreğim de terk ediyor beni bilirim

İnsan bir kere gitti mi kendinden ararmış gözlerde bendini

Bunu öğrenmek acıdır yaşamakta olana, kendimi kaybettiğim ruhumda ararım

Bulamıyorum aramak ise ne fayda sahi bulursam eğer bir zaman

Dönüp bakmam bile neden diye sorma Artık ben değilim bakan

Ne ruh kalır bana ne de onu duyan...