Alevlice Buz

Olacak iş mi önü sıra giderek gündüzün?

Özene bezene, böylelikle yorulup dizginleyemediğimiz bir günü;

Sadece hık mık...

Sadece palas pandıras...

Sadece zehir zemberek,

Sadece boş beleş

Basitliğine verip gidişatı,

Hoppala paşam! Karman çorman yıllandırmak.

Göğsü mühürlü hırçın hayat, her şeye hazır:

Masumca günaha,

Hoyratça sevgiye,

Uykusuzca rüyaya…

Savaşsızca erdeme.

Zeval vakti!

Ne kadar ırgalarsan ırgala;

Güz kesesinden,

Zoraki kara parasına bu çürükçe temelli

Yılgıca hayat;

Orkideniz,

Zambağınız,

Çiğdeminiz,

Yılandiliniz yoksa;

Aşkı, ruhu, vicdanı

Göğe kadar eskisinden beri alevlice buz gibi taşır.

Donatır dikenlice yeri göğü safrası;

Ağzından çıkan yılanca boşboğaz, üstten bakan dilli,

Sözü çiğ,

Pusuca,

Sindire sindire

Vaveyla kopartır.

Kara para çok.

Hayati OKUR