Nelerle Uğraşıyorum

Tüm taksim Kerem’e kalsaydı

Bir kalemde;

Gece mavisini,

İnciği boncuğu,

Kıvır zıvırı,

Zakkumun az buçuğunu kadifemsi yatağının üstüne ayırırdı.

Kardeşi Münfail’e de:

Gece mavisi emsalinde sınırsız şizofreni,

Karman çorman şu, bu...

Yürek karası çorap söküğünü,

Rengi mat bir maşrapayı,

Çiğliğine düğmelenen

Kördüğümü

Kutulayıp bir kenara koyar sanıyorum.

Bu fakire de:

Doğram doğram et

Ve ömürsüz ıtır çiçeği,

Bir uçtan öbür uca kayrak taşı,

Elli üç yıllık...

Ve günah, deve yüküyle.

Geriye kupkuru bir oda bırakır.

Eh, o geriye kalanını da sana Annesi;

Gerçi büyütülecek kadar değil

Ama

Üzerinde az emeğin yok.

Nelerle uğraşıyorum...

Annesi;

Biliyorsundur da bilmemeye veriyorsundur,

Kerem

Çok sever salahiyet hep onda olsun;

Sözüne de

Nanemollalara kulak astırmayı.

Alır birini, vurur ötekine.

Hayati OKUR