Adaletsiz Dünya

Mürşidin elinden avular içtik,

Nefsin kalesini yıktık da geçtik.

Aşkın deryasını kendimiz seçtik,

Hakikat yolunda sürülmez sefa,

Nefsini yıkana lütuftur cefa.

Güneşi vurdular şafak uykuda,

Vicdanlar boğuldu kirli kuyuda.

Yılanlar oynaşır berrak kıyıda,

Karanlık dünyada zalime sefa,

Vicdanı ak olan kula mı cefa?

Yıkılsın bu dünya kalmasın yalan,

Hakikat yoludur geride kalan.

Dertli yüreklere teselli olan,

Yalanın tahtında sürenler sefa,

Hakikat yolcusu çekiyor cefa.

Yedi kat göklerde kuruldu divan,

Arşın kubbeleri nur ile beyan.

Sırr-ı hakikattir kalplere ayan,

İlahi rızadır kalplerde sefa,

Mizan terazisi bitirir cefa.

Göz yumulmuş her gün binbir oyuna,

Boyun eğmiş herkes zalim soyuna,

İnsanlık gömülmüş gaflet koyuna,

İyilik yolunda kalmamış sefa,

Zengine bayramdır fakire cefa.

Garagız dillerde kelepçeli söz,

Haram helal olmuş lekelenmiş öz,

Kalmadı kimsede utanacak yüz,

Dünya düzeninde kalmamış vefa,

Mazluma reva mı çekilen cefâ?

Zeyno Garagız kãlemi 🖊

Zeynep Senem

Muhammes kalıbı