Hüzün Bestesi

Bir hüzün bestesi çalardı sazım, 

Gülmeyi unutmuş yüzüm gülmezdi. 

Seninle kış bitti başladı yazım, 

Senden önce kimse beni bilmezdi.

Geceler karanlık, dertlerse derin, 

Şimdi bu gönülde hazırdır yerin, 

Ruhuma üfleyen o rüzgâr serin, 

Gözyaşımı benden kimse silmezdi.

Kuşlar uçmaz olmuş viran bağımdan, 

Kurtardın sen beni dertli çağımdan, 

Eser kalmadı hiç eski dağımdan, 

Aşkın yüreğime maya çalmazdı.

Kurumuş bir fidan susuz bir candım, 

Yalan sevdaları gerçekmiş sandım, 

Kendi yangınımda eridim yandım, 

Aşkın olmasa bu acı olmazdı. 

Zümrüdüanka’nın kırık tüyüyüm,

Falların sustuğu dilsiz büyüyüm.

Kafdağı arkası kör bir kuyuyum,

İpim uzanmasa sesim gelmezdi.

Garagız'ım bitti sustu avazım,

Senden başkasına geçmedi nazım.

Gönül kapısında bekler niyazım,

Güneş doğduğunda bulut bölmezdi.

Zeyno Garagız kãlemi 🖊

Zeynep Senem