Aklımı Başımdan Aldın On Kasım

AKLIMI BAŞIMDAN ALDIN ON KASIM

1984 Yılıydı ve günlerden 10 Kasım’dı. 

Sabah kalkmış, kahvaltımı yapmış bilahare görev yaptığım okulun yani Batman Lisesinin yolunu tutmuştum. 

Henüz altı senelik öğretmendim ama görev yaptığım daha önceki okulumda da ( Manavgat İmam Hatip Lisesi ) bu okulumda da resmi bayram programları ve özellikle 10 Kasım Programlarını düzenlemek hep benim görevim olmuştur. O gün de hemen karşımızdaki okuluma, görevimi alnımın akıyla tamamlamak üzere yürümekteyim.

Tam okul kapısına yanaşmıştım ki baktım önümde siyah önlüklü, beyaz yakalıklı, saçları üç numara traşlı bir ilkokul çocuğu, belli ki okulunda okuyacağı bir şiiri unutmamak için tekrarlıyor ama takılmış garibim

Beni dertten derde saldın On Kasım

Aklımı başımdan aldın On Kasım 

Deyip duruyor ama şiirin devamı bir türlü gelmiyor.

Az hafızamı yokladım ı ıh, içinde bu dizeler geçen herhangi bir şiir hatırlamıyordum. Altı senelik öğretmenlik hayatımda hiç bir On Kasım programında böyle bir şiir okunduğunu hatırlamıyorum. Hatırlasam çocuğa yardımcı olacağım.

Neyse.. Benim de yaklaşık iki saat sürecek bir programım var. Çocuk için ‘’ İnşallah hatırlar da mahcup olmaz arkadaşlarına ‘’ diye dua ettim ve okuluma girip 10 Kasım programımızı başarıyla eda ettik. Ama o iki dize dilime pelesenk oldu o gün

Aklımı başımdan aldın On Kasım

Beni dertten derde saldın On Kasım 

Aradan bir sene geçti. Yani yıl 1985. Günlerden 5 ya da Altı Kasım

Kapım çalınıyor.

Açtım, karşımda ev sahibim Hacı amcanın gelini Saliha.

-Hayırdır Saliha. Sabah sabah?

-Hocam bizim Veysi’ye öğretmeni ödev vermiş. 10 Kasımla ilgili şiir yazacaklarmış. Sen öğretmensin ne de olsa yardımcı olur musun? 

Saliha’nın şivesi ilginç bir şekilde tam olarak böyle. Kendi aralarında Kürtçe konuşuyorlar ama benimle tam anlamıyla bir İstanbul Türkçesiyle konuşuyorlar ve Batman’da başka insanlarda da gördüğüm bu özelliğe çok şaşırıyorum.

Saliha’ya cevap verdim:

-Tamam, yardımcı olmaya çalışırım. Ben bir şeyler karalayayım sen akşam alırsın

-Hodeşte razi

Unuttu… Bana Kürtçe ‘’Allah razı olsun ‘’ dedi.

-Allah senden de razı olsun Saliha.

Saliha kıpkırmızı oldu. 

-Çok teşekkür ederim hocam. Allah ne muradın varsa versin.

Saliha’ya söz vermiştim ama bilen bilir ( Ki okuyanların hepsi bilir ) şair adama ‘’ Şu konuda şiir yaz ‘’ dersen kafasını kes yazamaz. Ismarlama şiir yazmaya kalkıp da farzedelim yazdı, o şiir, şiirden başka her şeye benzer. İlle iham gelmesi ya da şairi dürten bir şeyler olması lazım.

Kara kara düşünürken bir yıl önce o çocuğun okuduğu ve devamını getiremediği dizeler aklıma geldi.

Beni dertten derde saldın On Kasım

Aklımı başımdan aldın On Kasım

Ben bu dizeleri geliştirebilirdim.

Aldım elime kağıt kalemi. O anda ilham perileri de geldi ‘’ Çorbada bizim de tuzumuz olsun ‘’ diye.

Derken efendim ortaya akşam Saliha’ya verdiğim şöyle bir şiir çıktı:

AKLIMI BAŞIMDAN ALDIN ON KASIM 

Seni hiç sevemedim Kasım ayı.

Haram ettin bana bütün dünyayı.

Dokuzda kal. Onun hiç gelmez olsun.

Sanki niçin yine geldin On Kasım.

Saat yine dokuzu beş geçiyor.

Gözlerim perişan, kalbim acıyor.

Şu halimden bilmem ne zevk alırsın.

Yine beni mutsuz kıldın On kasım.

Sararttın yine bütün yaprakları.

Göz yaşıyla doldurdun toprakları.

Çabucak git yalvartma beni artık.

Niçin böyle uzun kaldın? On Kasım.

Beni Dertten derde saldın On Kasım.

Aklımı Başımdan aldın On Kasım.

Bir tek sevdiceğim vardı. Şimdi yok.

Atatürk’ü benden aldın On Kasım.

O gün Saliha’nın dördüncü sınıfa giden oğlu Veysi’nin öğrenim gördüğü okul olan Ziya Gökalp İlkokulunda günün konusu bu şiir olmuş. Bense bayağı bir araştırdım,   içinde ‘’ Beni dertten derde saldın On Kasım / Aklımı başımdan aldın On Kasım ‘’ dizelerinin geçtiği bir şiir var mı?’’ diye ama bulamadım.

Gelelim kıssadan hisseye:

On Kasımlar ve senenin diğer günleri bence aklımızın başımızdan gittiği değil aklımızı başımıza toplamamız gereken günler olmalı. Ne dersiniz?