Nem Kaldı

Başım alır,yad ellere giderim,

Arkamda bekleyen,söyle kim kaldı?

Ben bu yükü,ömür boyu çekerim,

Sılada yıkılmış,bir göz dam kaldı.

Her bahar açarken,gülü soldurdum,

Her çeşmeden,tonla acı doldurdum.

Bile,bile ben kendimi kandırdım,

Penceremde parçalanmış cam kaldı.

Gideceğim yer kalmadı Dünya'da,

Bir kedim var,öksüz koydum arkamda.

Bir kuş olup,çürük dala konsam da,

Ele toprak,bana düşen kum kaldı...