Kocatepe'de

Ağır adımlarla yürüyordu,

Zirveye doğru...

Çenesindeydi sol eli,

Durdu!

Yüzünü yalayıp geçti seher yeli.

Afyon ovası,gecenin karanlığındaydı,

Toprak bile sessiz,

Ve derin bir uykudaydı.

Eline aldı dürbünü,

Eğildi baktı,

Tarih az sonra yazacaktı büyüklüğünü.

Güneş daha doğmadan,

Ufuk kızıla byanmadan,

Verdi emrini...

Bir süngü parladı,

Karanlığı,kağıt gibi yırttı top sesleri.

Otuz ağustosta durdu zaman,

Kocatepe uyandı,

Uyuduğu uykusundan...