Eksik Patiler

Bir avuç tüyaydın henüz dünyalekelenmemişken,

Avucumun içinde atan, küçük, ürkek bir candın;

Zamanı avuçlarımda uyuttum seninle ben,

Gözlerimin bebeğinde büyüyen bahardın.

​Şimdi odalarım geniş, şimdi duvarlar sağır,

Bir tüy tanesi kalmış köşede, hayal gibi...

Hayatın rüzgârı bu, hükmü hoyrat ve ağır,

Ayrıldık işte, yarım kalan bir masal gibi.

​Uzaklardasın şimdi, başka eller dokunur,

Biliyorum, iyi bakarlar o güzel gözlere;

Fakat içimdeki bu sızı nasıl yorulur,

Hangi veda sığar ki böyle büyük bir kedere?

​Gözlerin gelir akla, pencereden süzülen,

Pati sesinsin hâlâ kulak çınlamamdaki;

Sen benim kaderimden sessizce süzülüp giden,

En güzel hatırasın ömrümün bu demindeki.

​Git, mutlu ol dünyada; ben hüznü de severim,

Yeter ki sırtına rüzgâr değmesin üşükten...

Bir parça ruhumu sende bırakıp giderim,

Uzak da kalsan çocuk, hep benimle büyüyen.