Gözümde Büyüdükçe

Baldan daha tatlı gelmişti,

gözlerimin önüne...

Öyle miydi gerçekten?

Yoksa ben mi gördüm öyle?

Kendi düşlerimin rengi miydi

Bulaşan ona?

Belki de öyle değildi...

Ama yine de büyüdü gözümde;

Önce bir dağ kadar,

Sonra dağları aşan bir özlem kadar...

Hayali düştü gözlerime,

Bir zaman sonra

O hayal ayrılığa dönüştü.

Mesafesi büyüdü,

Okyanuslar kadar...

Bir ırmak gibi aktı içime;

Sessizce, derinden,

Kalbimin en derin yerine...

Oysa alıcı gözle baksaydım,

Belki bu kadar büyümeyecekti gözümde.

Belki de hayalimdeki kadar değildi...

Ama ne değişirdi ki?

Bir kez yerleşince o özlem,

Nasıl sökülüp atılabilir ki

İnsanın kalbinden?

Bilmiyorum...

Tek bildiğim;

Büyüdü, büyüdü...

Kendiliğinden bir dev oldu.

Bir gün baktım ki,

Kalbime sığmaz olmuş.

Ama hâlâ orada...

Her saniye, her dakika,

İlk yerinde...

mesakin-14/11/2026