Sevgi Bahçeleri

Sevgi Bahçeleri

Bir dünya düşünüyorum, sessiz ve sakin,

Taş duvarlarında ne kırgınlık var, ne hınç...

Yalnızca rüzgârın fısıltısı, bir de kalbin,

Huzura boyanmış uykusuzluğun içinde dinç.

Gözlerin değdiği her toprakta bir gül biter,

Hüzünler katlanıp kalkar o tahtından.

Bütün gecikmiş sözler, beklenenler biter;

Sevgi bahçeleri kurulur yalnızlığın ta başından.

Bir avuç toprakta saklıdır sanki merhamet,

Yorgun düşlere su yürür o ılık pınardan.

Ne bir gidenin arkasından dökülen hasret,

Ne de zamansız koparılmış bir yaprak korkudan.

Biliyorum, dünya yorgun, dünya biraz kırık,

Aklım firarda, yüreğim biraz da derbeder...

Lakin bu bahçede ne acı var, ne de hıçkırık,

Burada açan her çiçek, en güzel yaraları siler.

Sevgilim, bir dünya kuruyorum seninle şimdi,

Mâniler susmuş, ney sesinde eriyor zaman...

Sevgi bahçesidir ruhun tek sığınağı şimdi,

Gecenin koynunda ne keder kalır, ne yalan.

**(Cangül’üm)** 

Saat 01:17

14. Kasım 2026 

Nebahat Kılakay