Aslında Mevsimsiz Açmalıydı Çiçek

aslında mevsimsiz açmalıydı çiçek

aslında mevsimsiz açmalıydı çiçek

uydurmalıydı kendine baharı

               kenara itilmiş ve işsiz bir geleceğimde

               yerleşik umutsuzluğumda bile

               çok zenginim aşkımla

tekmelenirken böcek

delik bir ayakkabı ile

eğilmemeliydi uyduruk kuytulara

ne kadar biçimsiz olsa da

elinde vardır onuru

              ışıkları söndürdüm

              renkli mumlar masada 

              gökkuşağını giydirdim duvarlara

aslında yıldızlar saklıdır güneşin ve

gözyaşına doymuş bulutların ardına

birazdan yağacak aptalca

sıcak sıcak

              her şeyi senin çok sevdiklerinle

              konuk ettim

                       gelirsin??

ve aslında

yıldızları giydirdiğim gecelerde yaşarım

gündüzleri hep yoksun ya

              kapı çalındı sonunda

              yokluğun karşımda

ah ayılmak yok mu gündüzleri