Dil İle Sevme Unutur Yüreğin Le Sev Kalıcı Olur

Seveceksen yürğiimi sev

Dışım yıpranır gider

Zaman görenmeyen rüzgarında

Eser kalmaz bu günümde

Kalıcı olan kalpteki aşk

Bak geçip giden yıllara

Gördünmü hiç döndüğünü

Senle çalar ömrünü

Baktırır ardanda hoşça kal dercesine

Aynalar dünü göstermez

Yaşadığın anı gösterir

Konuşmayan donuk resimler kalır

Eski sen baksan konuşmaz seninle

Daldırır geçmişe ama vermez

Özlediğin güzel yılları

Doğa dört mevsim gelir zamanında

İnsanın ise üç giden mevsimi gelmez

İlkbahardan yaza yazdan ise sonbahar

Sononu sorasan kış

Kalmaz yaşama tadın 

Çalar sende götürür görünmez dağ ardına

Daha tattırmaz o eski güzel tatları

Kısacası dil ile değil

Kalbinle sev kalıcı olan odur