Duruş Bir Tercihtir

"Duruş bir tercihtir. Eğilerek kazanılan hiçbir şey, dik durarak kaybedilen şeyler kadar kıymetli değildir...✨☕" (realist yazar) 

Her zaman dimdik kaldım. Her koşulda başım önde. Hatalarım elbette olacaktı çünkü insanım. Benimde zaaflarım olacaktı. Yaradılış gereği öğrenme süreci geçirir insan. Ağır aksak öğrendik ama dik duruş sergiledim. Bu önemliydi çünkü "onur" önemli olandı. Grur olmalıydı fakat aile👌Aile grur yapısının önüne geçer. Geçim derdi, sorunları, sıkıntılar her insanda farklıdır. Fakat bazen insan yaşam koşulu gereği farklı adımlar atıp koşmak bir an önce varmak ister. Oysa sabırlı, azimli, istikrarlı bir duruş Yaşamı kazandıran tek şeydir. Sen ne kadar Çabalarsan çabala, vaktinden evvel hiçbir çiçek, hiçbir ağaç, hiçbir meyve oluşmaz. Vaktinde özel ve güzel olur. Yüce yaradan istemez ise yaprak dahi kıpırdamıyor.Her koşul ve şartta kimse yanında olmuyor.Sen seni ayağa kaldıran tek kişi oluyorsun.Çabalamak, gayret etmek,tutunmak Ne istediğini bilmek ve bu uğurda çalışmak güzel olan. Zor bir şey atlattığımı öğrendim derken insanların ne çok acı çektiğini gördüm. Kendime üzülürken milyon insana üzülürken gördüm kendimi. İşte aslında kendini sevmekle ilgili bir şey sanırım. Ayakta önce kendin duracaksın.

Sonra başkası için çabalayabiliyor insan. Elde olan elde değil. Yüce bir hikmet var her işte.

Hatalara hata olarak bakmamayı öğrendim ben. Hata yok evrende. Herşey bir öğretici ve bir öğretmen edasında. Söz dinlersen iyi öğreniyorsun. Dinlemezsen öğrenemiyorsun. Kendini dinlemeli Her koşulda insan önce kendini dinlemeli. Neyde iyi olabiliriz ki başka. Kendini dinleyemeyen, başkasını hiç dinleyemiyor ve sabır mekanizması tükeniyor. Acele ediyoruz herşey için çok acele. Oysa güzel olan senin olmazsa hayalini dahi kurdurmaz yüce yaradan. Hayali varsa onu Armağan etmiştir yüce olan

Sadece vakti var demektir. Sebat etmek bundan öte değerli ve anlamlı. Sebat ile birlikte beklemeyi bilmek ve güzelleşmesini izlemek. Tatlı gülümsemesi vardı Yaşamın ama çok daha iyi kahkaha atabiliyor belki de.

Güzel olanı çağırıp mesafeleri kat etmek Kendine giden yolda yürürken kendini tanımak. Ne istiyorum ben? Hayat bana neleri güzelleştirebilirsin? Yaşam benim için neleri mümkün kılabilirsin? Neyi iyi yaparsam muazzam olur? Çalışmak ve kazanmak 👌 ama hedef koymak önemli işte. Kendine zaman vermekte.

Ben yıllar önce Kendime yıl ve yol belirlenmiştim. Ne yılı tuttu ne de yolu. Demek ki hata yaptım bir yerde.

Bu arada yazdıklarımda kusur var ise affınıza sığınıyorum zira bunların çoğunu kendi şahsıma yazıyorum. Ayna misali. Kendimi görüyorum okuduğum zaman. Aynam ne demiş bakıp kendimde olan Bir kusur var ise kendimi toparlamama neden oluyor. İnsanlarla konuşamadığımız pek çok duygu yazı ve düşünsel hallerde akıyor tıpkı bir saatin tik tokları ve kadranı arasında. Akrep ve yelkovan kovalıyor birbiri ardına.Yaşam belirtisi misali.Yaşadığımı hissediyorum.Nefes aldığımı Yoksa nasıl yaşar insan. Kendini bir nevi pil gibi deşarj edip yeniden dolduruyorum. Beğendiğim pek çok şeyi yarın beğenmeyeceğim ve istemeyeceğim ya da belki de çok daha fazlasını isteyeceğim bilemiyorum. Yaş aldıkça değişip, hayatın süzeğinden süzülüyor insan. Narin yapısı sert Sert yapısı narinleşebiliyor. Gökyüzü ihtişamlı görünüyor. Çünkü gündüzü ayrı güzel gecesi ayrı güzel. Işıkları kapatmayalım desek de gece ışıklar kapanmadan yıldızlar görünmüyor işte. Yağmur yağmasa gökkuşağı çıkmıyor. Su buharlaşmasa yağmur yağmıyor. Çamurda debelenmesek  Aydınlığın ne olduğunu göremiyoruz. Kasırgalar gelmezse Yaşamın değerini bilemiyoruz. Bugün huzur ne demekmiş diye sorarken aslında şuanda elime aldığım kalem ve defterin satır arasına yazdığım şu notlar olabileceğini görmekmiş. Buna dahi zaman bulamayandım ben. Bir resim kalemi Elime alıp vakit bulup içten geleni çizmeyen ben şimdi zamanı yakalıyor ve çiziyor, yazıyorum ve koştuğum kadar duruyorum zamanda. Yoruldum nefes aldım dün ve baktım ki herşey olduğu hali ile güzel. Belki de böylesi iyi dediğim ikinci zamandayım. Bilemiyorum. Değişmiyorsa vardır Büyük bir hikmet. Hikmeti kadir olan bilir elbet. Ben insanım az bilirim. Düşümde çok düşünür, geçmiş güzeldi be usta ama daha da iyi olanı beklerim. Sabırlıyım ben. Hem de Çok. Beni bilen bilir.Sabrımın nasıl da uzun yıllara dayandığını.Çünkü en iyi yazan mukadderat dediği yazgı Değişimini kimse yapamamış bu hayatta. Mukadderat, kader, alınyazısı, alın çizgisi, kalp çizgisi, yaş alma çizgisi,ömrün geçip gittiği yolların bütünü aslında. Kimi yapan olur, kimi oturan.Oturan olmak bana göre hiç olmadı.Hep birlikte bir şey öğrendim aslında.Merak değil öğrenme Beyin yapısı insanı sinir etme aşamasında inanılmaz başarılıdır. Ama o sinir anında durmak herkese göre has bir durum değildir. Öfkeme yenik düştüm çoğu zaman Ama sakinliği korumam gerektiğinde korudum. Önemli olan kendi rengini tanımak. İnsan renklidir. Hale hale. Renk renk. Geçişleri, tonlamaları o kadar güzel ki Yüce olanın. Tıpkı en büyük ressamın sakladığı minik sırlar gibi saklı renkleri var insanın. Evren Mucizevi renklere bürünürken insan da yaş aldıkça renkleniyor işte. Her gün başka bir rengimi seviyorumAynamda.Bir gün kırmızı, bir gün mavi,O bir gün yeşil, diğer gün sarı, diğer gün mor, diğer gün pembe... Ton ton oluyor insan. Andan ana geçiş yapıyor işte. Bende böyle düşünüyorum işte. Renkliyim bir o kadar da Zamana öfkeli. Öfkeli ama sakin. Hızlı ama durgun. Naif ama sinirli. Tıpkı herkes gibi Birbirinden ayrı Ama aynı hayatları yaşıyor insan. En zengin nasıl zengin oluyor anlıyor insan. O sıkışıklık anı yok mu, o sıkışıklık anı işte o an doğru karar verebilmek çok önemli. Adımı güzel seçmek. Yolu iyi yürüyebilip kalitesizlikten uzaklaşmak. İşte o anı doğru çizgide takip etmek önemli. 

Kalitesiz hiç hayat yaşamadım. Yaşamamak için çok Çırpındım. Elbette hatalar yaptım. Çünkü insanım. Hata olmasaydı öğrenemezdim. Güzel olan ile değiştirmek istemezdim. Aynama bakmasaydım yazamazdım, yazdığımı okuyan olmazsa hatalı olup olmadığını kontrol edemezdim. Kontrolsüz olduğum zamanda sarılan dostlarım olmasaydı neşeyi kaybederdim. Neşeyi kaybetseydim yaşlarımla, yağmur gibi akan gözyaşlarıma yenilen gözkapaklarım gibi yenik düşerdim hayata. Yenilirdim daima. Daha çok dibe batardım. Ama durmayı, kendimi görmeyi, nefes alıp sakince Yüzmeyi öğrendim havuzda, denizde. Yüzebiliyorum artık yavaştan 🤗 kimseye tutunmuyorum. Ayaklarımı sadece hareket ettiriyorum ve akıyor zaman. Kendi gölgemde değil kendimle geziyorum. Yalnız olduğumda çevremi güzel bir insan sarıyor ve eğleniyoruz Bir arada. Yeni dostlar, yeni Oluşumlar ve yeni çalışma alanları. Yeni işim geçmişte öğrendiklerim sayesinde güzel. Kendimi yenilemek de öyle. Her an yeni bir güne yeni öğretilerle başlıyorum ve daha iyi nasıl yapabilirim üzerinde okuma yapıyorum. Burada yazma işi o yüzden güzel. Sadece merak alanım geliyor Karşıma ve güzel şeyleri takip ediyorum.Evet bir çok zorda olan insan var ve umarım burada yazdığım bir şey birilerine faydalı olur ve yaşam kalitesini arttıracak bir fayda sağlar.Umarım bir gün herkes için güzel olan olur ve yaşam gerçekliği herkeste güzelleşir.Kedi için öyle