Nöbet Çiçeği
Zamanın büküldüğü bir yerdedir odamız,
Ne duvar bilir saati ne güneş pencereyi.
Bir beyaz koridorda yankılanır adımımız,
Omuzlar taşır ömrü, kırılgan ve ne süslü, ne geri.
Şifa tepsisinde bir avuç umut taşınır,
Her acı kapı aralar, derin bir "ah" ile başlar.
Göz bebeklerinde binbir tablo canlanır,
Gönül terazisinde tartılır yorgunluk, yavaşlar.
Bir yanda can derdi, bir yanda canan nefesi,
Monitör sesleriyle yazılır günün kaderi.
Biz o ince çizgiyiz; ne, dindiren bir nehir sesi,
Ne de sönmeye yüz tutmuş bir umudun kederi.
Yorulur elbet ruh, dinlenir bazen saat on iki,
Fakat bir "teşekkür" yeter, siler tüm zahmeti.
Beyaz gömlek altında atan bir yürek ki,
Hayatla ölümün arasındadır en sadık nöbeti.
Yorumlar, Tebrikler ve Beğenenler
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yorum yazmak için giriş yapın.
Edebiyat ve Kültür Platformu