Hasret Türküsü

Ne yeşerdin gönlümde ne de tamamen soldun

Gönül defterimdeki satırlar ilen doldun

Sen hasret tespihinde bitmeyen boncuk oldun

   Kapanmamış yarama hayalin tuz banıyor

   Umudum vurgun yedi sessiz sessiz kanıyor

Sabahını kaybetmiş öksüz kalmış gece de

Gönlüm arasa bile çözülmez bilmece de

Ucu kırık kalemden dökülen her hece de

    Verdiğin adreslerde düşlerim aldanıyor

    Umudum vurgun yedi sessiz sessiz kanıyor

Sen ki aşkın rengisin siyaha boyalanmış

Hüznümün gölgesinde bulutlar oyalanmış

Sadakat mayasıyla hamurum mayalanmış

    Dilim inkâr ederken kalbim seni anıyor

    Umudum vurgun yedi sessiz sessiz kanıyor

Hasret türküsü çalar elimde kırık sazım

Adın hep dudağımda bitmeyen tek niyazım

Zemheride geçiyor bak işte gene yazım

    Ah sol yanım bir bilsen bilsen nasıl yanıyor

    Umudum vurgun yedi sessiz sessiz kanıyor

Ne unutur bu gönül ne de sevmekten bıkar

Satırlar arasında oyalansam ne çıkar

Buz tutmuş yüreğimi madem sensizlik yakar

    Gel artık bitsin hasret demeye utanıyor

    Umudum vurgun yedi sessiz sessiz kanıyor.

   Ayşe Kadıoğlu Yıldız