İçimdeki Karanlık

Bilir de bilmez gibi, yine taşrada arar

Geçmişle beştaş oynar, bakar küllisi zarar

Kullanmazsan aklını, toprak bile baş yarar

Yarabilsem ah seni, içimdeki karanlık.

Ağaçlar yaprak döktü, bak şimdi kaldı donsuz

Açmaz ise tomurcuk, olmaz ki bahar onsuz

Kâinat dehlizinde, bulan insandır sonsuz

Boğabilsem ah seni, içimdeki karanlık.

Koşar adım yürürüm, ben de geldiğim yere

Kimisi taksirat der, Allah hayrını vere

Gönlümün bahçesinden, bir demet çiçek dere

Yorabilsem ah seni, içimdeki karanlık.

Toplasan da büyümez, küçük dağınık taşlar

Değince canın yakar, akıtır gözden yaşlar

Dünya kaynar kazandır, düşen bedeni haşlar

Sürebilsem ah seni, içimdeki karanlık.

Gösterir ayna gibi, geçici güzel vatan

Serer gülü yollara, aşkın dibine batan

Kayıp gitmez bir daha, zaman denen çöp çatan

Tutabilsem ah seni, içimdeki karanlık.

06.12.2009

Ahmet Çelik