Bağcı

Yalancı bahar gelir, erken çıkar yapraklar

İner beyaz surata, balyoz gibi şaplaklar

Tarumar olmuş her yer, nadas kalmış topraklar

Kimisi üzüm yedi, kimisi bağcı dövdü.

Şimdi kuşun yuvası, sahte çamın dalında

Uçan arabasıyla, medet geyik kılında

Saklı olan umutlar, doğar yeni yılında

Kimisi üzüm yedi, kimisi bağcı dövdü.

Bakmayız ak saçlara, deriz dünya yaşlandı

Öncesi yok sanırız, tura bizle başlandı

Adem babadan beri, çok peygamber taşlandı

Kimisi üzüm yedi, kimisi bağcı dövdü.

Hayatı sonsuz sandım, bilmedim ki faniyim

Hor kullandım ömrümü, kendime çok caniyim

Saray harabeleri, ibret için kaniyim

Kimisi üzüm yedi, kimisi bağcı dövdü.

Geçen asırlar boyu, aynı akar dereler

Taşkınlar zarar verir, yıkar çoğu kereler

Revaçta buz dolabı, yoktur artık cereler

Kimisi üzüm yedi, kimisi bağcı dövdü.

Ervahtan gelir ama, insanlar hür dininde

Mülkünde padişahtır, gayrı beden ininde

Yakılıp yıkılanı, öğrenir son sininde

Der kimi üzüm yedi, kimisi bağcı dövdü.

Uzun zamandan beri, Anadolu bağımız

Şükür ve dua ile, aşıldı her dağımız

Resmin parçalarını, bir ederse sağımız

Der kimi üzüm yedi, kimisi bağcı dövdü.

27.12.2009

Ahmet Çelik