Çiçekçi Kız

Umut doluydu o masum durusu
Mutluluk saçıyordu bakısları
Aglamıyordu hayatın yükünü kaldıramayınca
Ölmeyi dilenmiyordu düstügü yerden kalkamayınca

Mahzun olabilirdi hayata karsı
Güzel elbiseleri de yoktu belki
Çogumuzda olmayan ısık tek yapıyordu onu
Yüreginin essiz zenginligi

Yoldan geçerken yüzüne bakmadıgımız
çiçekçi kız,
Gülümsetiyordu sevgilileri, anneyi daha bir çok kisiyi
bilmeden Bir sanat icra ediyordu adeta