Sen Giderken

Taş kesildi bu şehir

Lâl oldu sen giderken.

Matemliydi gökyüzü

Dil sustu, kalem sustu

Rüzgar coştu sen giderken.

Sen giderken

Ay buluta sarıldı

Yıldızlar döküldü göklerden.

Ayaz kesti bu şehir

Ayaz kesti sen giderken.

Gül hazin,bülbül hazin,

Gülşen ağlamaklıydı

Bulutlar göz yaşı döktü

Güneş gülmedi sen giderken.

Sen giderken

Susuzdu yerler

Dağlar dumanlı,yürekler amanlıydı

Ağlıyordu bu şehir

Ağlıyordu sen giderken.

Yorgundu gönüller

Şimşekler çakıyordu sevda üstüne

Taş kesiyordu bu şehir

Taş kesildi sen giderken

Sen giderken..

Rabia BARIŞ